X
تبلیغات
بابونه

بابونه

جینسنگ (jingseng)


طریقه مصرف:

خوراکی


توضیحات:

هزاران سال است که گیاهان برای کسب انرژی ، دور کردن ارواح خبیثه و تقویت ارگان های خاصی از بدن به کار رفته اند ، امروزه نیروبخش های رایج در شرق چون جینسینگ و دانگ گویی (Dang gui) از نیروبخش های غربی چون رزماری و مریم گلی رایج تر و محبوب تر هستند. گیاهان نیروبخش می توانند به روش های متفاوتی طبقه بندی شوند. به عنوان افزایش دهنده انرژی یا کی (Qi) تغذیه کننده خون یا مایعات بدنی ، تنظیم بین اخلاط در پزشکی ایورودایی و منبع انرژی تولید مثل و زاد و ولد می باشد.

یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.

این گیاه Panax ginseng که بیش از 5000 سال است در چین به کار می رود. برای پزشکان عرب قرن نهم میلادی شناخته شده بود. مارکوپولو در مورد این گیاه شگفت کمیاب نوشته است : «هنگامی که هیئتی از سوی پادشاه سیام بالوئی چهاردهم دیدار کرد گیاه جینسینگ را به او معرفی کردند. از آن پس ثروتمندان اروپایی برای رفع خستگی و ناتوانی از جینسینگ استفاده می کردند. همچنین این گیاه در قرن هجدهم ، در آمریکا هم شهرت یافت ، مخصوصاً وقتی کشف شد که گیاه پاناکس کینکفولیوس (Panax quonquefolius) در آن قاره بومی است.

مشخصات :

گیاهی است چند ساله ، برگ های آن مرکب دارای 7-5 برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه ، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا 10 سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.

ترکیبات شیمیایی :

از نظر ترکیبات شیمیایی برای اینکه به اسرار خواص شفابخش این ریشه پی برده شود ، مطالعات وسیعی صورت گرفته است و آنچه که تا به حال گزارش شده است این است که این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون ، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین ، مواد صابونی ، یک اساس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D ، ترکیبات استیلنی ، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد.

این دارو تونیک ، محرک ، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه 2-1 درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.

از گزارش دیگری آمده است که در سال 1974 ریشه این گیاه و سایر اعضای اندام گیاه برای یافتن اسرار شگفت انگیز شفابخش آن تحت بررسی دانشمندان قرار دارد و تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد.

خواص و کاربرد:

ریشه جینسینگ شاید معروفترین داروهای چینی باشد که از دوران کهن تاریخ تا حال همواره آثار شفابخش آن مورد توجه حکمای طب سنتی قرار داشته است و دارد. از نظر خواص به طور کلی ، نیروبخش ، مقوی ، محرک ، بادشکن و نرم کننده می باشد. بررسی های زیادی روی این ریشه به عمل آمده که به اسرار شفابخش آن در موارد معالجه قطعی بی نظمی های عصبی ، کم خونی ، ضعف ، کمبود تعرق و بی نظمی تنفس ، فراموشی و نسیان ، تشنگی مداوم ، بی میلی جنسی ، خستگی شدید ، سوء هاضمه ، دردهای ناحیه قلب و تهوع و ... پی برده شود. خوردن آن به صورت جوشانده یا عصاره یا به صورت اسانس و یا مستقیماً از جرم گرد ریشه به صورت خام صورت می گیرد. خوراک آن نیرو و توانایی ایجاد می کند تا در دوران نقاهت پس از بیماری ، بی نظمی های غده های بدن و ضعف اعصاب از بین رود و کار طبیعی و شفادهنده آنها اعاده گردد. متابولیسم قندها و هیدراتهای کربن در بدن را منظم می کند و موجب می شود که مصرف اکسیژن به طور مداوم و عادی انجام گیرد و برای آرام کردن اشخاصی که ناراحتی های روانی دارند ، بسیار نافع است و یک نوع مسکن موثر برای مغز می باشد. چند نوع از Panax در بازار دنیا عرضه می شود که از نظر خواص و مرغوبیت در ردیف های متفاوتی قرار می گیرند.

انواع جینسینگ :

1- جینسینگ کره ای یا چینی(Pnax ginseng) :

در برخی مناطق کوهستانی هند و چین کاشته می شود و از نظر ریشه غده ای آن مورد توجه می باشد. در چین و ژاپن از جوشانده یا دم کرده غدۀ زیرزمینی خشک آن برای نرم کردن سینه و به عنوان مقوی معده و تب بر استفاده می شود. در هندوچین جوشانده ساقه ضخیم زیرزمینی به عنوان تقویت و تجدید قوا در دوره نقاهت بیماران و زنان پس از وضع حمل داده می شود. این دارو به عنوان نوشدارو در آن مناطق برای انواع بیماری ها تجویز می شود و اختصاص به یک بیماری خاص ندارد. جینسینگ چینی یا کره ای یکی از نادرترین و گرانترین گیاهان می باشد. یک تونیک تجدید کننده انرژی ، مخصوصاً در طحال و ریه . پژوهش های جدید ، وجود ترکیبات استروئیدی شبیه هورمون های جنسی انسان را در آن نشان داده است. این گیاه باعث تقویت سیستم ایمنی و کاهش خستگی هم می شود. نحوه مصرف به صورت جوشانده و تنتور می باشد که در جوشانده به عنوان تونیک عمومی 3 تا 10 گرم آن را در 500 میلی لیتر آب می جوشانیم و در حالت تنتور که در درمان اسهال ناشی از ضعف دستگاه گوارش مصرف می شود و همچنین در درمان آسم و سرفه مزمن نیز استفاده می شود.

می توان از کپسول حاوی 500 میلی گرم تا 4 گرم از پودر ریشه نیز به عنوان تقویت کننده استفاده نمود.

اگرچه پاناکس جینسینگ عموماً بی خطر است اما عوارض جانبی هم دارد. در دوران بارداری یا در صورت بالا بودن فشارخون از مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی باید پرهیز کرد. همچنین از مصرف سایر محرک ها مانند چای ، قهوه و نوشابه های کولادار همراه با پاناکس جینسینگ باید خودداری نمود.

2- پاناکس نوتو جینسینگ (Panax noto ginsing) :

که دارای ساقه زیرزمینی ضخیم است و برای تقویت و جلوگیری از خونریزی ، بندآوری خونریزی خارجی یا داخلی، تف کردن با اخلاط خونی ، خونریزی از بینی ، عادات ماهیانه بیش از حد متعارف و وجود خون در ادرار و مدفوع به کار می رود. عده ای از دانشمندان خواص آن را شبیه خواص گیاه .Cynura pinnatifida Dc می دانند و از نظر قابض بودن و بندآوردن خونریزی و جوش دادن زخمها مانند آن گیاه تلقی می شود. استوارت معتقد است که برای جوش دادن زخمهای پوست بسیار مؤثر است. دانشمند دیگری به نام چیو اصولاً این دو گیاه را تحت یک نام چینی آنها ذکر کرده است ولی به هر حال در عین حال که شبیه هستند ولی دو گیاه مختلف می باشند و مؤثرترین آنها جنسه می باشد که نوشدارو به معنای واقعی می باشد و در موقع خرید باید دقت کرد که ریشه گیاه اصیل خریداری گردد. این جینسینگ که جینسینگ کاذب هم نامیده می شود به عنوان ضد درد و برای قطع خونریزی ( داخلی و خارجی ) به کار می رود. همچنین به داروهای مربوط به بیماری های عروقی و قلبی و آنژین صدری اضافه می شود. در دوران جنگ ویتنام سربازان ویت کنگ از این گیاه برای افزایش سرعت بهبودی زخم های گلوله استفاده می کردند. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن می باشد که بصورت پودر می باشد که در کپسول ها و یا قرص های 2-1 گرمی برای درمان زخم و خونریزی ها و یا درد به کار می رود و برای درد ناشی از زخم معده آن را با پوست درخت نارون مخلوط می کنند. در دوران بارداری از پاناکس نوتو جینسینگ نباید استفاده کرد ، زیرا ممکن است روی جنین اثر بدی داشته باشد.

3- پاناکس کینکفولیوس(Panax quinquefolius) :

در عده ای از مدارک علمی نیز این گونه که اصولاً بومی آمریکای شمالی می باشد و سابقاً از آنجا به چین برده و کاشته می شده نام برده می شود که در حال حاضر تقریباً در بازار معروفیتی ندارد. این جینسینگ آمریکایی هم یک تونیک می باشد که در چین برای تب و خستگی ناشی از بیماری های مزمن لاغر کننده ، مانند سل بکار میرود و همچنین در درمان سرفه های ناشی از ضعف ریه هم مفید است. قسمت مورد استفاده این گیاه نیز ریشه می باشد که به دو صورت تنتور و پودر می باشد که در تنتور به عنوان تونیک یا همراه گیاهانی مثل زنجبیل شامی و پوست درخت توت برای سرفه مزمن و ضعف ریه استفاده می شود. پودر ریشه پاناکس کینکفولیوس در کمبود انرژی به صورت قرص یا کپسول در دوزهای 2-1 گرمی استفاده می شود.

4- جینسینگ سیبری (Eleutherococcus Senticosus) :

بخش مورد استفاده این گیاه ریشه می باشد (مانند بقیه گونه های جینسینگ) و بعنوان داروی ضد اسپاسم و ضد روماتوئید است و توان انسان را در برابر استرس افزایش می دهد و هیجان زایی آن کمتر از جینسینگ چینی و کره ای می باشد و برای کسانی که به دنبال تحریک کننده قوی تری هستند روش مصرف آن به صورت تنتور یا کپسول حاوی 500 میلی گرم پودر ریشه می باشد ، البته بصورت قرص های دارویی نیز کاربرد دارد.

نظری به تحقیقات جدید علمی در مورد خواص درمانی جینسینگ :

درباره جینسینگ تحقیقات علمی گسترده ای در جهان به عمل آمده است. تنها دانشمندان روسی بیش از 400 طرح تحقیقاتی در مورد آثار شفابخش جینسینگ سیبری انجام داده اند. نتایج تمام تحقیقات نشان داده است اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است.

دکتر فرانسورت(Dr.Norman Franworth) که یکی از دانشمندان معروف گیاهان دارویی است تجربیات روسها را در مورد جینسینگ کاملاً تأیید می نماید. نظریه دکتر فرانسورت در مورد خواص جینسینگ این است که جینسینگ یک آداپتوژن است. آداپتوژن یک اصطلاح فنی و پزشکی می باشد که آن را اولین بار پزشک معروف روسی به نام برخمان (Dr.I.I.Berkhman) ، از آکادمی علمی شوروی ، تعریف کرده است و این لقب را برای توضیح خواص شفابخش جین سنگ به کار برده است.

یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند.

تحقیقات علمی جدید دیگری نشان می دهد که فرایند تعدیل کردن نه فقط در جینسینگ بلکه در اغلب مواد خوراکی نیز وجود دارد. مثلاً محققان وزارت کشاورزی آمریکا اخیراً کشف کرده اند که عنصر کروم که به مقدار خیلی کم برای بدن لازم است از عوامل آداپتوژن می باشد و آثار دو بعدی دارد و در دو جهت مخالف برای تعدیل اختلالات و عدم تعادل های فیزیولوژیکی بدن اثر می گذارد. مثلاً قند خون را تعدیل می کند ، یعنی اگر زاید برحد نرمال باشد تا حد نرمال کاهش می دهد و اگر کمتر از حد نرمال شده است آن را تا حد نرمال و طبیعی بدن افزایش می دهد. به نظر می رسد این خاصیت برقراری تعادل بیوشیمی در بدن که اصل Yin-Yang معروف چینی ها را به خاطر می آورد در اغلب گیاهان شفابخش و مواد خوراکی طبیعی یافت می شود.

از نظرمقدار و مدت مصرف ، عده ای از دانشمندان توصیه می کنند که روزانه 2/1-1 قاشق مربا خوری از گرد ریشه جینسینگ 6 ساله در مدت یک ماه خورده شود و سپس دو ماه بعد از آن خورده نشود ، ولی عده ای نیز معتقدند که تا مدت ها هر روز از پودر جینسینگ می توان خورد. جینسینگ را بصورت جوشانده نیز می توان خورد. برای این کار 2/1 قاشق مربا خوری گرد جینسینگ را در یک پیمانه آب جوش (220 گرم ) ریخته و بگذارند 10 دقیقه ریزریز بجوشد و 2 پیمانه در روز از این جوشانده بخورند.


مقدار خوراک از گونه P.ginseng :

این دارو بصورت عصاره آبی در شیشه های کوچک یا در کپسول عرضه می شود.

1- شیشه ها به ظرفیت 50 سانتی متر مکعب است که در آن 40 گرم از جرم ریشه گیاه وجود دارد. از این عصاره سه بار در روز و در هر بار 20-10 قطره باید خورد.

2- کپسول ، در هر کپسول 700 میلی گرم جرم ریشه گیاه وجود دارد که از این کپسول ها روزی یک بار و دو کپسول باید خورده شود.

3- آمپول ، در هر آمپول 2-1 گرم از جرم ریشه گیاه موجود است و ظرفیت هر آمپول از نظر مایع و جرم ریشه گیاه 10 سانتی متر مکعب می باشد و آمپول ها در بسته بندی هایی که در هر بسته 10 آمپول می باشد ، عرضه می شود که حاوی 12000 میلی گرم جرم ریشه گیاه جینسینگ است ، از این آمپول ها روزی باید یک عدد خورد (این آمپول ها برای تزریق نیست و فقط باید خورده شود).

به طور کلی مقدار خوراک از جرم ریشه گیاه در حدود 5/1-1 گرم در روز می باشد که علاوه بر موارد فوق می توان به صورت جوشانده نیز تهیه کرد و خورد.

به طور کلی می توان گفت که جینسینگ گیاهی است گرم ، خنک ، تمام گونه های آن شیرین و تا حدی اشتهاآور است و باعث ترشح شیره گوارشی می شود و به عنوان تقویت کننده ، محرک ، کاهنده قند خون و کلسترول خون ، تقویت کننده و محرک دستگاه ایمنی بدن به کار برده می شود. این گیاه داروی خوبی برای ریه ها می باشد و مشکلات و بیماری های مزمن ریه را به سرعت بهبود می بخشد.

قرن هاست که چینی ها سالمند از جینسینگ به عنوان داروی تقویتی استفاده می کنند. سابقه استفاده چینی ها از این گیاه به 5000 سال پیش می رسد. گرچه غربی ها جینسینگ را در زمان مارکوپولو شناختند ، اما استفاده وسیع آن را از قرن هیجدهم شروع کردند. امروزه از جینسینگ به عنوان بخش اصلی بسیاری از داروهای ترکیبی گیاهی استفاده می کنند.
برای تهیه این گیاه با ما تماس بگیرید

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۵/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۸:۳۷ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(12)

هندوانه


طریقه مصرف:

خوراکی


توضیحات:

هندوانه Watermelon
نام علمی Citrullus vulgaris
گیاه شناسی
هندوانه گیاهی است یکساله و یک پایه ساقه آن خزنده و پیچک دارد و برگهای آن پهن با بریدگیهای عمیق می باشد . گلهای آن کوچک و زردرنگ است . میوه آن رگدار یا دراز . پوست آن سبز رنگ و داخل آن قرمز می باشد . تخمه هندوانه بر حسب انواع مختلف آن ممکن است سیاه ، قرمز ، سفید و یا زرد باشد .
خواص داروئی:
هندوانه از نظر طب قدیم ایران سرد و تر است . گرما را برطرف می کند و بهترین میوه تابستان است .
1)هندوانه مدر است و به پائین آوردن فشار خون کمک می کند
2)هندوانه معده را تقویت می کند
3)پوست سفید داخل هندوانه برای زخم گلو و دهان بسیار موثر است
4)مغز تخمه هندوانه کرم های معده و روده را از بین می برد
5)هندوانه برای ورم مثانه مفید است
6)هندوانه بدن را تازه شاداب می کند
7)هندوانه برای اشخاص گرم مزاج بسیار خوب است
8)آب هندوانه مخلوط با سکنجبین علاج کننده یرقان و دفع کننده سنگ کلیه است
9)برای خنک کردن بدن در روزهای گرم تابستان هندوانه را با شکر بخورید
10)برای برطرف کردن تب و اخلاط بدن هندوانه را با شیر خشت بخورید
11)برای رفع خارش بدن هندوانه را با تمبر هندی بخورید
12)هندوانه را باید همیشه بین دو غذا خورد یعنی تقریبا سه ساعت بعد از غذا و یکساعت قبل از غذا . زیرا اگر بلافاصله بعد از غذا خورده شود در هضم غذا اختلال ایجاد می کند همچنین نباید آنرا با میوه های دیگر مخلوط کرد زیرا تولید نفخ شکم می کند

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۹:۱۲ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(5)

زعفران


طریقه مصرف:

در غذاها به عنوان طعم دهنده و رنگ دهنده بسیار عالی به کار میرود و مصارف درمانی هم دارد :


توضیحات:

زعفران Saffron
نام علمی Crocus sativus
گیاه شناسی
زعفران گیاهی است با ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر که دارای برگهای دراز و سبز مانند تره است . ساقه زیر زمینی آن از دو پیاز تشکیل می شود . این پیازها سخت و مدور و گوشتدار و پوشیده از غشاء های نازک قهوه ای رنگ می باشد . گلهای زعفران ارغوانی ، منظم و شامل لوله ای دراز است که به سه گلبرگ و کاسبرگ منتهی می شود .
زعفران خیلی مرغوب قسمت کلاله گل یعنی قسمت انتهایی خامه است و میله خامه ، زعفران درجه دو و نامرغوب را تشکیل می دهد .
برداشت زعفران بدین ترتیب است که قسمت کلاله هر گل را بر میدارند و بین کاغذ قرار می دهند تا خشک شود و سپس بسته بندی می کنند . استاندارد زعفران که در فرانسه صورت گرفته است اعلام می دارد که باید 50 عدد از الیاف زعفران بیشتر از0/277 گرم وزن داشته باشد و در صد رطوبت آن 13 درصد باشد . همچنین هر میلی گرم آن باید بتواند 700 سانتیمتر مکعب آب را بطور محسوس رنگی کند .
خواص داروئی:
زعفران از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . مهمترین خاصیت زعفران که از قدیم الایام از آن استفاده می شده است درمان افسردگی می باشد . این خاصیت مهم حتی در شعر شاعران نیز انعکاس یافته است . شاهد آن شعر خاقانی است که می گوید :
گر کسی را زعفران شاید فزاید گو فزای
چون تو با غم خو گرفتی زعفران کس مخور
زعفران دارای بویی قوی و طعم تلخ می باشد :
1)خوردن چای زعفران باعث هضم غذا می شود
2)اثر مسکن درد دارد
3) قاعده آور است .
4)باعث تحریک اعصاب می شود
5)زعفران خون ساز است و گردش خون را آسان می سازد
6)مصرف زعفران خونریزیهای بعد از زایمان را از بین می برد .
7)قوای جنسی را تقویت می کند
8)کبد را تصفیه و قوی می سازد
9)سرفه را رفع و اثر مفید روی درمان برونشیت دارد
10)کلیه و مثانه را پاک می کند
11)آرام بخش و خواب آور است
12)زعفران ضد تشنج است
13)گاز معده را برطرف می کند
14)ادرار آور است
15)و اگر بالاخره می خواهید همیشه شاد و خندان باشید زعفران بخورید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۶/۱۳۸۹ساعت ۰۹:۵۹ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(1)

موز


طریقه مصرف:

به صورت خوراکی مصرف میشود که یشیوه های مصرف آن در زیر خواهد آمد :


توضیحات:

موز Banana
نام علمی Musa sapientum
گیاه شناسی
موز گیاهی است علفی که مانند درختچه است . برگهای آن بسیار بزرگ و پهن و گاهی تا 2 متر می رسد . گلهای آن مجتمع و بصورت سنبله است میوه آن ابتدا سبز و بعد از رسیدن برنگ زرد در می آید .
موز از چهار هزار سال قبل در هندوستان کشت می شده است . در سال 1482 پرتغالیها موز را در سواحل گینه پیدا کردند و به جزائر قناری بردند و سپس بوسیله میسیونر مذهبی اسپانیولی به نواحی قاره آمریکا برده شد و اکنون موز در تمام مناطق گرمسیر دنیا کشت می شود .
موز را هنگامیکه هنوز سبز است از درخت می چینند و به مناطق مختلف می فرستند و در آنجا بوسیله گرما دادن آنرا می رسانند .
موز انواع مختلف دارد یک نوع آن بسیار درشت و نوعی از آن هم خیلی ریز است که مزه شیرینی دارد .
در کشورهای استوایی معمولا موز را می پزند و همراه با برنج و لوبیا می خورند در کشورهای آمریکای لاتین موز را ورقه ورقه کرده و در آفتاب خشک می کنند
هنگامیکه موز انتخاب می کنید باید پوست آن زرد و سفت و روی آن لکه های سیاه وجود داشته باشد و این نشانه موز رسیده است . موز نارس بدلیل داشتن نشاسته زیاد هضمش سنگین است .
در موز چند ماده شیمیایی بسیار مهم مانند سروتونین ، نوروپی تفرین ، دوپامین و کاته چولامین وجود دارد .
خواص داروئی:
موز از نظر طب قدیم ایران معتدل و تر است و خون را غلیظ می کند . موز انرژی زیادی دارد و چون نرم هست غذای خوبی برای کودکان و اشخاص مسن می باشد
1)بدلیل داشتن پتاسیم زیاد ضد سرطان بوده و غذای خوبی برای ماهیچه ها می باشد
2)موز ملین بوده و همچنین درمان اسهال و اسهال خونی است
3)موز خونساز است بنابراین اشخاص لاغر و کم خون حتما باید موز بخورند
4)موز تقویت کننده معده و نیروی جنسی است
5)موز درمان زخم معده و روده می باشد
6)گرد موز همچنین داروی خوبی برای پائین آوردن کلسترول است
7)شیره گلهای موز درمان کننده اسهال خونی است
8)جوشانده موز اثر قطع خونریزی دارد
9)ضماد برگ درخت موز برای درمان و سوختگی مفید است
10)ریشه موز دفع کننده کرم معده است
11)موز نفاخ است و زیادخوردن آن خصوصا در سرد مزاجان تولید گاز معده می کند برای رفع این عارضه باید پس از موز کمی نمک خورد
12)موز تاثیر خوبی در تامین رشد و تعادل سیستم اعصاب دارد.
13)برای درمان ضعف بدن موز را با عسل بخورید
14)موز مدر است
15)موز بعلت دارا بودن قند زیاد برای مبتلایان به مرض قند مضر است و نباید در خوردن آن افراط کنند.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۶/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۱:۰۸ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(2)

فلفل (فلفل سبز)


طریقه مصرف:

در غذاها به عنوان چاشنی از آن استفتده میگردد و مصارف دیگر هم دارد که در ذیل به آن اشاره خواهد شد :


توضیحات:

فلفل گیاهی است که در آب و هوای نیمه گرمسیری و گرمسیری می روید.
میوه آن در پوششهای غلافی بلند که به موازات رسیدن، رنگ قرمز، نارنجی یا زرد به خود می گیرد، می روید.
میوه این گیاه به صورت خام، پخته شده، خشک یا در قالب چاشنی پودری در صنایع غذایی و دارویی، مصرف میشود.
ترکیبات گیاه
تحقیقات نشان داده است که اسید بیرنگ کپساسین به عنوان فعالترین عنصر موجود در فلفل میباشد.
کپساسین، سبب کاهش میزان کلسترول خون و کاهش شدت سیگنالهای درد در بدن میشود. این ماده همچنین خاصیت ضد اکسیدی (که سلولهای شما ار از آسیب دیدن محافظت می کند) و ضد باکتری دارد.
"کپساسین" ماده ای در فلفل است که سبب گرم بودن این گیاه میشود. هر چند که فلفل گیاهی گرم است، اما کپساسین موجود در آن در واقع سبب کاهش درجه حرارت بدن میشود که یکی از دلایل اصلی تمایل مردم مناطق آب و هوایی گرم به مصرف زیاد فلفل محسوب میشود.
این ماده همچنین به بسیاری از خواص درمانی فلفل کمک می کند تا سیستم قلبی - عروقی را تحریک، سیستم هاضمه را تقویت، درد موجود روی پوست یا مفاصل بدن را تسکین بخشد، و به مثابه "داروی ضد احتقاق و ضد باکتری" عمل می کند.
فلفل میزان کلسترول خون را پایین می آورد. که این امر باعث پایین آمدن فشارخون میشود.
این گیاه همچنین از انعقاد خون در رگهای خونی جلوگیری می کند، این خواص فلفل به پیشگیری از بیماریهای قلبی نظیر آرترواسکلروز (سخت شدن رگها) کمک می کند.
هر چند فلفل سبب سوزش زبان میشود، اما این گیاه واقعاً مسکنی قوی است.
این گیاه ابتدا سبب تحریک درد میشود، اما سپس شدت علایم درد را در بدن کاهش می دهد.
این حالت، آنرا برای افرادی که از درد مزمن رنج می برند به طرز خاصی مؤثر کرده است چون چندین روز طول می کشد که نتایج قابل توجه آن معلوم گردد.
آنهایی که از زونا، درد ناشی از دیابت، درد پس از برداشتن پستان (ماستکتومی) و سایر دردهای پس از عمل جراحی رنج می برند، می توانند به ویژه از چندین نوع فلفل یا انواع "کرمهای کپساسین" که قابل دسترسی است، بهره ببرند.
کپساسین موجود درفلفل نه تنها درد آرتروز و آرتریت روماتیسمی را تسکین می دهد، بلکه به کاهش میزان ورم ناشی از این حالات وقتی که به عنوان پماد موضعی مورد استفاده قرار گیرد، کمک می کند.
فلفل با تحریک تولید مایعات هاضمه در معده و نابودی باکتریهایی که می توانند عامل عفونت باشند، قدرت هضم را تقویت می کند.
خاصیت ضد باکتری فلفل همچنین از اسهال ناشی از عفونت جلوگیری می کند.
این گیاه به عنوان داروی ضد احتقان، سبب رقیق و نازک شدن خلط و خارج شدن آن از ریه ها میشود. از آنجا که این گیاه بافت ریه را تقویت می کند، در نتیجه برای آنهایی که مبتلا به آمفیزم هستند نیز مفید است.
اشکال موجود
فلفل را می توان با خوردن فلفل قرمز خام یا پخته شده مصرف کرد. پودر فلفل قرمز خشک نیز موجود است که می توان آنرا به غذا اضافه کرد، در مایعات، چای یا شیر مخلوط کرد یا کپسول آنرا مصرف کرد.
نحوه مصرف
چون فلفل برای قلب خیلی مفید است، اضافه کردن مرتب ان به غذا یا مصرف کپسول آن می تواند از بیماری قلبی پیشگیری کند. هر چند فلفل یک چاشنی محسوب می شود، اما این ماده واقعاً به هضم بدن کمک می کند و برای اغلب زخم ها تحریک آور نیست. این ماده حتی در میزان مصرف پایین نیز قوی است، لذا بهتر است که بیشتر از مقداری با غذا میل می کنید از این ماده استفاده نکنید.
کرم یا پودر فلفل به عنوان نوعی مسکن می تواند در تسکین درد دندان، زونا، آرتریت، پسوریازیس و سایر انواع دردهای مزمن مفید باشد، هر چند ممکن است مصرف این ماده سبب سوزش یا خارش نسبی گردد، اما این عارضه به زودی از بین می رود. چون فلفل ابتدا با تحریک و سپس کاهش شدت سیگنالهای درد در بدن مؤثر واقع میشود، لذا ممکن است درد کمی شدت پیدا کند، سپس باید ظرف چند روز اول مصرف، این اثر تا حد زیادی از بین برود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۴/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۱:۱۲ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(3)

شیرین بیان


طریقه مصرف:

خوراکی


توضیحات:

شیرین بیان Liquorice - Licorice
نام علمی Glycyrrhiza globra
گیاه شناسی
شیرین بیان گیاه بومی ناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید . شیرین بیان گیاهی است چند ساله و دارای ساقه ای بطول یک متر که در نواحی معتدل تا ارتفاع دو متر می رسد . برگهای آن مرکب از تعدادی برگچه های فدر و سبزرنگ می باشد . گلهای آن برنگ بنفش ، سفید . زرد است میوه آن مانند نیام و محتوی 5 تا 6 دانه می باشد .
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر وسیاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته بانواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم دارد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است .
خواص داروئی:
شیرین بیان از منظر طب قدیم ایران معتدل است .
شیرین بیان را بصورت قطعات کوچک به قطر 0/5 سانتیمتر و طول 1/5 سانتیمتر بفروش می رسانند .
1)مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا استفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز بمقدار یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا 4 ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .
2)برای تقویت عمومی بدن مفید است
3)خوردن آن از پیری جلوگیری می کند
4)برای نرم کردن سینه موثر است
5)زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .
6)ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند
7)مدر و عرق آور است
8)برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .
9)سرفه را برطرف می کند
10)ورم معده را برطرف می کند
11)تنگی نفس را تسکین می دهد
12)برای درمان سوء هاضمه مفید است
13)برای از بین بردن نفخ شکم مفید است
14)چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیر استفاده کنید :
2 گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.
15)برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .
16)برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .
17)شیرین بیان را اگر قبل از غذا مصرف کنید برای لاغری موثر است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۳/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۳:۳۴ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(2)

زیتون


طریقه مصرف:

به عنوان سالاد و جانشین غذا استفاده میگردد و خواص بسیار زیادی دارد که در زیر به آن اشاره خواهد شد :


توضیحات:

زیتون Olive
نام علمی Olea europaea
گیاه شناسی
زیتون درختچه ای است به ارتفاع تقریبا سه متر ولی هنگامیکه در شرایط مساعد پرورش می یابد ارتفاع آن حدود 12متر و قطر تنه اش به 3 متر میرسد .
چوب درخت زیتون بسیار سخت و مقاوم است . رنگ آن زرد است که خطوطی قهوه ای رنگ در آن وجود دارد . از چوب زیتون برای تهیه اشیاء چوبی ظریف استفاده می شود . برگهای آن سبز رنگ ، بیضوی و دراز و بوضع متقابل یکدیگر بر روی ساقه قرار گرفته اند .
منشاء درخت زیتون احتمالا منطقه مدیترانه بوده و از آنجا به نقاط دیگر دنیا راه یافته است .
زیتون معمولا در اوائل تابستان شروع به گل دادن می کند و میوه آن کم کم ظاهر می شود . در اواخر تابستان میوه آن به ثمر می رسد . در این هنگام زیتون سبز است و بتدریج تبدیل به بنفش و قهوه ای و سپس سیاه می شود بطوریکه در اواخر پائیز که موقع برداشت میوه است رنگ آن بکلی تیره است .
خواص داروئی:
زیتون رسیده از نظر طب قدیم ایران گرم و قابض است و میوه نارس زیتون سرد و خشک است و روغن زیتون گرم و خشک است . برگ درخت زیتون نیز گرم و خشک می باشد .
1)دم کرده برگ زیتون داروی خوبی برای پائین آوردن فشار خون می باشد . بدین منظور باید 20 عدد برگ زیتون را داخل 300 گرم آب ریخته و آنرا بمدت 15 دقیقه بجوشانید . سپس کمی قند بآن اضافه کرده و بمقدر یک فنجان دوبار در روز از آن بنوشید . بعد از دو هفته باید بمدت 8 روز نوشیدن این دم کرده را قطع کنید و سپس ادامه دهید .
2)روغن زیتون نرم کننده و صفرا بر است .
3)روغن زیتون دفع کننده سنگ کیسه صفرا است برای این منظور باید آنرا با آبلیمو مصرف کرد .
4)روغن زیتون کرم کش است .
5)روغن زیتون برای رفع سرفه های خشک مفید است .
6)برای رفع خارش گزیدگی حشرات ، روغن زیتون را به محل گزیدگی بمالید .
7)بدن بچه هایی را که مبتلا به نرمی استخوان و کم خونی هستند با روغن زیتون ماساژ دهید اثر مفیدی دارد
8)برای رفع خشکی لثه ، روغن زیتون را بر روی لثه بمالید .
9)برای برطرف کردن خراش و ترک پوست ، گلیسیرین و روغن زیتون را بمقدر مساوی با هم مخلوط کرده و روی پوست بمالید .
10)دم کرده برگ درخت زیتون تب بر است .
11)جوشانده برگ درخت زیتون برطرف کننده نقرس و روماتیسم است .
12)برای سرباز کردن جوشها و کورک ها زیتون را له کرده و روی جوش یا کورک بمالید .
13)دم کرده و جوشانده پوست درخت زیتون تب بر و درمان کننده مالاریا است .
14)پماد میوه نارس زیتون برای سوختگی مفید است
15)جویدن برگ زیتون برای از بین بردن زخم های دهان مفید است
16)برای رفع سستی فلج و لقوه و تقویت نیروی جنسی باید 80 گرم روغن زیتون را با 14 گرم کندر و 16 گرم سیاه دانه مخلوط کرده و بمدت سه روز از آن بخورید
17)مصرف روغن زیتون از امراض قلبی و سرطان جلوگیری می کند .
18)و بالاخره روغن زیتون بهترین روغن برای پخت و پز می باشد زیرا در اثر حرارات خراب نمی شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۱/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۱:۰۷ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(2)

رازیانه (بادیان)


طریقه مصرف:

به صورت خشک، دم کرده و جوشانده که در زیر به آن اشاره خواهد شد :


توضیحات:

رازیانه FENNEL
نام علمی Foeniculum vulgare
گیاه شناسی
رازیانه گیاهی است معطر ، علفی و دوساله که ارتفاع آن تا 2 متر می رسد ساقه آن دارای شیارهای هم دریف و موازی می باشد برگهای آن نازک و نخی مانند شوید است گلهای رازیانه زرد و بصورت خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود . میوه رازیانه کوچک و بطول حدود 8 میلیمتر و عرض 3 میلیمتر بوده و دارای بوئی معطر و طعمی شیرین می باشد .
رازیانه درمناطق مدیترانه ای بخوبی رشد می کند و در ایران در مناطق شمالی کشور در دامنه های کوههای البرز بطور خورد می روید .
رازیانه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . ریشه رازیانه گرمتر از بقیه قسمت های گیاه است .
1) رازیانه اثر زیاد کنده شیر را در زنان شیر ده دارد و بدین منظور می توان از دم کرده رازیانه استفاده کرد .
2 )اشتها آور و مقوی است .
3)نفخ و گاز معده رااز بین می بر د .
4)قاعده آور است .
5)برگهای رازیانه ادرار آور است .
6)جوشانده ریشه رازیانه ملین مسهل است .
7)روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین میبرد .
8)حالت تهوع رابر طرف می کند .
9)برای برطرف کردن آُسم ، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .
10)برای رفع اسهال رازیانه را با زیره سبز به نسبت مساوی دم کرده و به مریض بدهید .
11)میتوان از رازیانه داروی ضد نفخ بصورت زیر تهیه کرد :
5 گرم پودر انیسون و 5 گرم پودر زیره کرمان ، 5 گرم پودر تخم گشنیز و 5 گرم پودر رازیانه را با هم مخلوط کرده در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید سپس آنرا صاف کرده و کم کم بنوشید .
12)رازیانه بعلت داشتن هورمون زنانه رشد دخترها را جلو می اندازد .
13)رازیانه مغز را فعال می کند .
14)ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هسند می توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .
15)دردهای مفاصل را برطرف می کند .
16)اشتها را زیاد می کند .
17)برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۹/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۱:۴۶ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(4)

انار


طریقه مصرف:

خوردن انار هم صبح مفید است هم شام


توضیحات:

انار Pomegranate
نام علمی Punica
انار یکی از میوه هایی است که از قدیم وجود داشته است حتی در کتب مقدس چندین بار نام آن ذکر شده است . هومر شاعر معروف یونان در کتاب خود ( اودیسه ) از آن نام برده است . معروف ایت که حضرت سلیمان باغ بزری پر از درخت های انار داشته که به ان عشق می ورزیده است .
درخت انار بومی ایران و مناطق مجاور آن است . کلمه انگلیسی Pomegranate از زبان یونانی مشتق شده که به معنی ( سیب با هسته های زیاد ) می باشد .
انار درخت کوچکی است که ارتفاع آن تا 6 متر می رسد و در مناطق نیمه گرمسیری می روید . شاخه های آن کمی تیغدر و برگهای آن متقابل ، شفاف و ساده است .
گلهای انار درشت برنگ قرمز اناری ولی بی بو می باشد . میوه آن کروی با اندازه های مختلف دارای پوستی قرمز رنگ و یا زرد رنگ می باشد .
رویهمرفته در حدود بیست نوع مختلف انار در دنیا موجود است
خواص میوه انار
از نظر طب قدیم ایران میوه انار سرد ف تر و قابض است . آب انار سرد و تر و پوست انار سرد و خشک و بسیار قابض می باشد .
پوست ریشه درخت انار از بقیه قسمت های این درخت قابض تر است .
کلیه قسمت های درخت انار دارای تان می باشد که بسیار قابض است . برای مصارف دارویی از گل ، برگ ، پوست درخت ، پوست ریشه و دانه انار استفاده می شود .
1)انار شیرین ادرار آور است .
2)ملین مزاج است .
3) آب انار شیرین برای بیماریهای مجاری ادرار مفید است .
4)ترشح صفرا را زیاد می کند.
5)آب انار اسهال را برطرف می کند.
6)اگر آّ انار را با عسل مخلوط کرده و هر روز چند قطره در بینی بچکانید از رشد پولیپ در بینی جلوگیری می کنید .
7) خون ساز است .
8)خون را تصفیه می کند .
10)برای سالمندان بهترین دارو برای تقویت کلیه است .
11)آب انار خنک کننده است .
12)رنگ صورت را شاداب می کند .
13)صدا را باز کرده و گرفتگی صدا را برطرف می کند .
14)برای وزن اضافه کردن انار بخورید .
15)آب انار مقوی قلب و معده است .
خواص دیگر قسمت های درخت انار
1. جوشانده پوست ریشه درخت انار کرم معده و روده را از بین می برد .
2. جوشانده پوست درخت انار نیز اثر ضد کرم دارد .
3. برای برطرف کردن گلو درد و زخم گلو از جوشانده پوست انار و یا جوشانده برگهای انار استفاده کنند .
4.خانم هائیکه عادت ماهیانه شان منظم نیست می توانند از جوشانده برگهای انار استفاده کنند.
5.برگهای له شده انار را اگر روی پوست بگذارید خارش را از بین می برد .
6.برای برطرف کردن سوختگی پوست ، گلهای انار را له کرده و با روغن کنجد مخلوط کنید و این پماد را روی قسمت سوختگی بمالید .
7. جوشانده پوست درخت و پوست ریشه درخت انار کرم کش است .
8.دم کرده گل انار اسهال مزمن را برطرف می کند .
9.دم کرده گلهای انار را بصورت غرغره برای از بین بردن زخمهای دهان بکار ببرید .
10.برای برطرف کردن دندان درد ، دم کرده ریشه درخت انار را در دهان مضمضه کنید .
11.انار ترش و شیرین (میخوش )ادرار را زیاد می کند .
12. برای برطرف کردن بواسیر باید معقد را با جوشانده پوست انار شستشو داد .
13.اگر شیرین باشد بر آب مرد ( منی ) می افزاید و بچه را نیکو میکند و اگر ملس باشد برای شکم خوب است و دود درخت انار حشرات را دور میکند و خلال کردن با سیخهای آن آکله را به حرکت در میآورد. انار سورانی طبیعت را معتدل میکند و خوردنش با پوست کرم خوردگی دندان و بخار را میزداید و نفس را خوشبو و آن را روشن و قلب را زنده میکند و هر کس به هنگام خواب اناری بخورد تا صبح کند از خودش در امان است انار شیرین با پیه آن معده را دباغی میکند و تخمه را درمان میکند و غذا را هضم مینماید و در بدن تسبیح میکند و کسی که اناری را کامل بخورد خداوند شیطان را از سوزاندن دل او تا چهل روز باز میدارد و کسی که دو انار کامل بخورد خداوند شیطان را از سوزاندن دل او تا صد روز باز میدارد و کسی که سه انار کامل بخورد خداوند شیطان را تا یک سال از سوزاندن دل او باز میدارد و کسی که یک سال گناه نکند وارد بهشت میشود و در هر انار دانه ای از بهشت است . شایسته است که انار را ناشتا بخورند و بخصوص در پنجشنبه و جمعه به تنهایی بخورند و برای همه چیز سودمند است و هیچ چیز زیانی به آن نمیرساند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۸/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۹:۱۵ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(1)

زرشک (انبر باریس)


طریقه مصرف:

هم خودش و هم شربتش خوردنی است


توضیحات:

زرشک Barberry
نام علمی Berberis
گیاه شناسی
زرشک درختچه ای است دارای ساقه ای خاردار که ارتفاع آن تا 4 متر نیز میرسد . چوب این درخت قهوه ای ، قرمز و یا زرد رنگ می باشد . برگهای آن بیضی شکل با دندانه های اره ای و گلهای آن خوشه ای و زرد رنگ است
شاخه های زرشک تیغ زیادی دارد . میوه زرشک قرمز رنگ ، گوشتی بیضوی شکل و دارای طعمی ترش است
قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه ، پوست رشه و ساقه ، برگ گل و میوه آن است .
خواص داروئی:
خواص طبی زرشک
زرشک از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است میوه زرشک خواص زیر را دارد:
1)قابض است
2)تقویت کننده قلب و کبد است
3)بواسیر خونی را درمان می کند
4)خونریزی را برطرف می کند
5)برای برطرف کردن بیماریهای کبدی مفید است
6)صفرا بر است
7)دم کرده زرشک را برای برطرف کردن ناراحتی های دهان غرغره کنید .
خواص ریشه و پوست ساقه
1)صفرا بر و مسهل است
2)کبد را پاک و تقویت می کند
3)اعمال دستگاه گوارش را منظم می کند
4)سوء هاضمه را از بین می برد
5)بی اشتهایی را برطرف می کند
6)برای رفع یبوست مفید است
7)در درمان یرقان و زردی موثر است
8)نقرس و روماتیسم را برطرف می کند
9)خانم هائیکه بین دو عادت ماهیانه خونریزی دارند باید برای برطرف کردن آن از ریشه و ساقه زرشک استفاده کنند .
10)آنهائیکه مبتلا به ورم طحال هستند می توانند برای معالجه از این گیاه کمک بگیرند .
11)واریس را درمان می کند .
12)برای معالجه بواسیر نافع است .
13)برای برطرف کردن سوزش ادرار مفید است .
14)فشار خون را پائین می آورد
15)برای شست وشوی چشم می توانید از جوشانده ریشه و ساقه و زرشک استفاده کنید .
خواص برگ زرشک
1-آب آوردگی بدن را برطرف می کند .
2-اسهال های مزمن را درمان می کند .
3-برگ زرشک دارای مقدار زیادی ویتامین C می باشد بنابراین در درمان بیماری اسکوربوت اثر مفید درد .
4-جویدن برگ زرشک باعث محکم شدن لثه و دندان می شود .
5-در موقع آنژین و گلو درد ، دم کرده برگ زرشک را غرغره کنید .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۷/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۲:۰۰ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(8)

پسته




طریقه مصرف:

پسته و مغز آن خوراکی میباشد و در آجیل مصرف میشود و دیگر قسمتهای پسته هم کاربرد دارویی دارند که در ذیل به آن اشاره خواهیم کرد :


توضیحات:

پسته Pistachio
نام علمی Pistaca
گیاه شناسی
پسته درخت دوپایه ای است که ارتفاع آن به حدود پنج متر می رسد و بحالت خودرو در ایران و افغانستان
می روید .
برگهای درخت پسته متناوب و مرکب از 2 یا 3 برگچه نوک تیز با یک برگچه انتهایی است وبرنگ سبز روشن می باشد . گلهای آن خوشه ای است گل نر آن فاقد گلبرگ است .
خواص داروئی:
خواص مغز پسته
مغز پسته از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .
1)مغز پسته بعلت داشتن آهن خون ساز است و آنهائیکه مبتلا به کم خونی هستند باید حتما روزانه مقدایر پسته بخورند .
2)خوردن پسته نیروی جنسی را تقویت می کند .
3)مغز و ذهن را تقویت می کند .
4)برای آرامش قلب و آرام کردن اعصاب مفید است .
5)برای باز کردن مجاری کبد مصرف پسته توصیه می شود .
6)پسته معده را تقویت می کند .
7)برای تسکین سرفه مفید است .
8)اسهال معمولی و اسهال خونی را درمان می کند .
9)جوشانده پوست درخت پسته برای برطرف کردن خارش اعضای تناسلی زنان مفید است .
10)جوشانده پوست و برگ درخت پسته برای رفع درد و خارش مقعد مفید است
خواص پوست سبز پسته
پوست سبز پسته تازه از نظر طب قدیم ایران سرد وخشک است و دارای خواص زیر می باشد :
1-برای رنگرزی بکار می رود.
2-بهترین دارو رای رفع بوی بد دهان است .
3-جویدن آن باعث التیام زخم های داخل دهان می شود.
4-برای استحکام لثه آنرا روی لثه بمالید و یا بجوید .
5-دم کرده پوست سبز پسته حالت دل بهم خوردگی و استفراغ را از بین می برد.
6-دم کرده آن برای رفع اسهال مفید است .
7-برای رفع سکسکه پوست سبز پسته را دم کنید و یک فنجان از آنرا بنوشید .
خواص پوست سفید پسته
پوست سفید پسته برای بواسیر و بیرون زدن مقعد مفید است . برای درمان این بیماری باید پوست سفید پسته را در آب بجوشانید و آنرا داخل لگنی بریزید و شخصی را که این بیماری را دارد برای چند دقیقه در آن بنشیند . باعث تسکین درد و تخفیف بیماری می شود .


مرجع: کتب طب سنتی


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۴/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۸:۱۷ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

جو


طریقه مصرف:

خوراکی


توضیحات:

جو Barley
نام علمی Hordeum vulgare
گیاه شناسی
جو گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع آن بسته بانواع مختلف آن تا یک متر می رسد . برگهای آن متناوب و باریک و دراز و به رنگ سبز تیره می باشد .
جو از نظر کاشت به دو دسته تقسیم می شود : جو بهاره و جو پائیزه .
جو بهاره در بهار کشت می شود و احتیاج به سرمای زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه می دهد در حالیکه جو پائیزه در پائیز کشت می شود و محتاج سرمای زمستان است .
خواص داروئی:
جو معمولا به سه صورت در بازار عرضه می شود
1) جو پوست نکنده که هنوز سبوس آن جدا نشده
2)جو پوست کنده که پوست آن گرفته شده است
)3جو سفید که پوست وسبوس آن گرفته شده است و بنام جو مرواریدی معروف است .
جو از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است
1)غذایی بسیار مقوی است .
2)خاصیت نرم کننده دارد .
3)در قدیم از جو زیاد استفاده می کردند .
4)برای نقرس مفید است .
5)جوشانده جو داروی خوبی برای مبتلایان به تب و کم خونی و سوء هاضمه است .
6)ماء الشعیر برای درمان سل ،‌زخم های ریوی و سردرد گرم مفید است .
7)ماء الشعیر خون ساز است و زود هضم می شود.
8)ماء الشعیر را با خشخاش کوبیده برای سردرد مفید است .
9)برای درمان نقرس پماد در جو را با آب بر روی قسمت های دردناک بگذارید .
10) جو را با شکر مخلوط کرده غذای خوبی برای اطفال است .
11)بیسکوبیت جو بهترین دارو برای درمان یبوست است و حتی نفخ و شکم درد را از بین می برد.
12)سرد مزاجان باید جو را با شکر بخورند.
13)کشک الشعیر برای مزاج های گرم و اسهال های صفراوی مفید است .
14)برای برطرف کردن گلو درد و ورم گلو کشک الشعیر را قرقره کنید .
15)برای پائین آرودن کلسترول از جو استفاده کنید .

16)جو چون دارای پروتئاز می باشد بنابراین از سرطان جلوگیری می کند .

مرجع: کتب طب سنتی


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۴/۶/۱۳۸۹ساعت ۱۸:۱۴ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

خواص معجزه آسای خاکشیر


خاكشير داراي اسيدهاي چرب مانند اسيد لينوئيك،‌ لينولنيك،اولئيك،‌ پالمتيك و اسيد استئاريك است، همچنين در خاكشير اسانس روغن فراري وجود دارد كه داراي مواد بنزيل و ايزوسيانات است و سنگ كليه را دفع مي‌كند.

براي دفع سنگ كليه مي توان خارشتر، ‌خاكشير و ترنجبين را با هم مخلوط كرده و صبح ناشتا خورد.

خاكشير التيام دهنده زخم و جراحات، همچنين ادرار آور و تب بر است.

خاكشير التهاب كليه را برطرف كرده و صدا را باز مي كند .

براي از بين بردن كهير و التهابات پوستي از خاكشير استفاده كنيد.

از گلها و برگهاي گياه مي توان براي رفع بيماري ناشي از كمبود ويتامين C استفاده كرد .

براي برطرف كردن جوشهاي صورت كه به علت خوردن چربي و شيريني زياد ايجاد مي شود بايد جوشانده يك قاشق ترنجبين را با دو قاشق غذاخوري خاكشير مخلوط كرده و هر روز صبح ناشتا به مدت دو هفته آنرا ميل كنيد تا جوش‌ها از بين برود.

گفتني است، بعضي از افراد هنگامي كه خاكشير مي خورند ممكن است سردرد بگيرند، اين افراد بايد خاكشير را همراه با كتيرا مصرف كنند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۵/۱۳۸۹ساعت ۰۰:۵۷ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(1)

خواص دارويي سير


سير از سبزيهايي است كه تاريخي كهن دارد. انسان خواص درماني اين گياه را پنج قرن قبل از ميلاد مسيح شناخته بود. محل كشت سير، شرق است كه ميزان وسيعي كشت داده مي شود. در ماه فروردين هر يك از پياز هاي كوچك سير را در خاك كاملاً خشك به فاصله 15 تا 20 سانتي متر مي كارند و بين ماه هاي تير و مرداد، كه برگ ها پژمرده شود، جمع آوري مي شود.
اين گياه در نواحي مختلف ايران به خصوص در شمال كشور به طور گسترده پرورش مي يابد.
اهميت و خواص سير در احاديث اسلامي مورد توجه است، از اين رو رسول خدا(ص) فرمودند: سير بخوريد و خود را بآن معالجه كنيد زيرا در سيرشفا و بهبودي هفتاد مرض و بيماري است.
فوايد سير:
خواصي كه دانشمندان (طب قديم و جديد) براي سير بر شمرده اند عبارتند از:
سير اثر نيكويي در ضد عفوني كردن معده دارد، ولي نبايد آن را زياد مصرف كرد.
سير، رسوبات خون را حل مي كند. از اين رو مصرف سير به كساني كه درد مفاصل دارند، نقرس گرفته اند و يا به رماتيسم مبتلا شده اند توصيه مي شود. سير ادرار را زياد مي كند و فشار خون را پايين مي آورد.
سير، بهترين درمان براي فراموشي و نسيان است، خوردن سير كدورت ذهن را از بين مي برد.
سير، بهترين تقويت كننده پياز مغز است و روي مغز تأثير نيكو دارد. خوردن سير عضلات قلب را به نشاط مي آورد و به وسيله اين گردش خون منظم مي شود. مصرف سير مجاري تنفس وخون را پاك مي كند و به اين وسيله از تنگي نفس مي كاهد.
سير برخي از انواع سل ريوي را معالجه مي كند به خصوص وقتي كه با شير ممزوج باشد. سير، براي معالجه اسهال و برونشيت و سردرد و زكام مزمن و ضعف حافظه و سرگيجه سودمند است.
سير در برابر امراض بسياري مانند تب، مقاوم است. سير، پوست بدن را خوشرنگ و گونه ها را سرخ و روده ها را از عفونت ها پاك مي كند ( به خصوص در اطفال) و با اين خاصيت انسان را در مقابل بيماري تيفوئيد و ديفتري محافظت مي كند.
سير، سنگ كليه را از بين مي برد و كرم هاي نازك شكم اطفال را نابود مي كند.
سير، فلج و رعشه را معالجه مي كند و در مورد مالاريا و بي خوابي خيلي مفيد است.
براي درمان ميخچه و زگيل بايد سير را نرم و به صورت مرهم روي ميخچه و زگيل بگذاريد، تا همانطور بماند و هر چند آن را تكرار كنيد تا به طور كلي ميخچه و زگيل از بين مي رود.
وقتي حشر ه اي شما را گزيد، فوري محل نيش زدگي را با سير بماليد تا سوزش و درد آن تسكين پيدا كند.
اگر يك بسته سير را در انبار غلات آويزان كنيد و يا روي آن پخش كنيد، باعث فرار موش ها خواهد شد.
از ديگر خواص سير مي توان به تقويت دستگاه دفاعي بدن و داشتن خاصيت ضد سرطاني و ضد سرماخوردگي اشاره كرد.
مصرف سير براي بيماران مبتلا به مرض قند (ديابت) اثر شفا بخش داشته و قند خون را مي كاهد.
سير، اثر سمي نيكوتيني كه از دود سيگار حاصل مي شود را برطرف مي كند. زيرا چنانچه معتادان به سيگار به علت نيكوتين دچار ناراحتي هاي هاضمه و قلب شده باشند، با مصرف سير احساس بهبودي مي كنند.
خوردن سير براي درمان رعشه اندام ها و فلج مفيد است.
مداومت در مصرف سير به تدريج باعث ريختن موي سفيد و روييدن موي سياه مي شود. سير پخته را چنانچه بر موي و پوست بمالند كشنده شپش است.
اگر سير پخته را با شير مخلوط كرده و از آن مرهم تهيه كنند و در محل آبسه (دمل) قرار دهند براي گشودن هر نوع آبسه و حتي آبسه دندان مفيد است. اگر اين فرآورده را در محل دردهاي مفاصل و قولنج بمالند، درد و ناراحتي را تسكين خواهد داد.
اگر مخلوط سير با سركه را بر پوست بمالند ورم اعضا را برطرف مي كند.
سير خرد شده حاوي اسانس گوگردي، بوي تندي دارد كه براي دستگاه گوارش خاصيت آنتي بيوتيكي (ضد ميكروبي) دارد، اسانس فرار آن در تمام بدن پراكنده مي شود و از راه ريه و پوست دفع مي شود.
سير، يك محرك پوستي است و به عنوان خلط آورده در التهاب مخاط برونش ها مصرف مي شود.
سير، يك داروي ضد كرم ضعيف است و براي درمان بيماري تصلب شرايين به كار مي رود.
به خاطر بوي نامطبوع سير بهتر است به طور كامل آن را خرد و در شير حل كنيد. اين عمل براي درمان افزايش فشار خون، تصلب شرايين، ناراحتي هاي گوارشي (اسهال ـ اتساعروده) و التهاب مخاط برونش ها خورده شود. مصرف زياد دارو و يا آلودگي محيط، سبب تجمع سموم شيميايي در كبد مي شود. مصرف روزانه سير تازه، از كبد در برابر اين سموم محافظت مي كند.
بنا بر تحقيقات دانشمندي به نام (Rey ) زياده روي در مصرف سير، موجب سردرد و ضعف بينايي مي شود. براي جلوگيري از اين مضرات چند راه پيشنهاد شده است:
الف) پختن سير در آب و اضافه كردن كمي نمك يا كره يا روغن بادام به آن.
ب) استعمال گيشنيز به همراه مصرف سير يا بعد از مصرف سير.
چنانچه در مصرف سير، مراعات سن، مزاج و فصل نشود، مخصوصاً به حالت خام در مصرف آن زياده روي شود، براي دستگاه تنفس و بيماري بواسير مضر است.
تذكر: بهترين راه براي برطرف كردن بوي سير خوردن سبزي و كاهو است، زيرا كلروفيل موجود در اين سبزي ها سير را دفع مي كند.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۵/۱۳۸۹ساعت ۰۰:۵۶ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(1)

گل گاو زبان (گاو زبان)

گاوزبان Borage
نام علمی Borage officinalis
گیاه شناسی
گاو زبان گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد ساقه آن شیار دار و خاردار می باشد . برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است . گلهای آن برنگ آبی ، سفید و بنفش می باشد .
گاو زبان احتمالا از شمال آفریقا بنواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال آفریقا و قسمت هایی از خاورمیانه می روید . گل ، برگ و سرشاخه های گلدار آن بمصرف دارویی می رسد .
خواص داروئی:
گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است
1)گل گاو زبان و برگ های تصفیه کننده خون است
2)آرام کننده اعصاب است
3)عرق آور است
4)ادرار آور است
5)کلیه ها را تقویت می کند
6)سرماخوردگی را برطرف می کند
7)برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید
8)در درمان برونشیت موثر است
9)بی اختیاری دفع ادرار را درمان می کند
10)التهاب و ورم کلیه را درمان می کند
11) در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است
12)ضماد برگ های گاو زبان برای رفع ورم موثر است
13)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید
14)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C می باشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می ریزند .

به صورت دم کرده مصرف میشود و برخی مقداری فندق هم با آن مصرف میکنند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۲۴ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(2)

نعناع

نعناع Peppermint
نام علمی Mentha Piperita
گیاه شناسی
نعناع گیاهی است علفی و چند ساله که علاوه بر ساقه زیر زمینی که گیاه را در خاک مستقر می سازد دارای ساقه هوایی نیز هست . تز محل گره های ساقه که در تماس با زمین است ریشه های خارج شده که ساقه جدید را درست می کند بنابراین اگر شما فقط یک ساقه نعناع در باغچه خود بکارید بزودی تمام باغچه شما پر از نعناع می شود .
برگهای نعناع بیضی شکل ، نوک تیز و دندانه دار می باشند . گلهای آن بسته به نوع نعناع ممکن است قرمز ،‌ارغوانی یا سفید باشد . نعناع در مناطق معتدل و آفتاب گیر بخوبی رشد می کند .
نعناع از قدیم الایام بعنوان یگ گیاه معطر و اشتها آور و برای ناراحتی های دستگاه گوارش بکار رفته است بقراط پدر علم طب از نعناع در نوشته های خود یاد کرده است در قرون وسطی از نعناع در معالجه بیماریها و برای التیام زخم ها و درمان درد گزیدگی زنبور و سگ هار استفاده می شود
خواص داروئی:
نعناع از نظر طب قدیم ایران نسبتا گرم و خشک است و از نظر خواص دارویی از پونه قوی تر است . از نعناع اسانس ، روغن و تنتور تهیه می کنند که مصارف طبی مختلفی درد
1)نعناع باد شکن است و گاز معده و روده را از بین می برد
2)نعناع تقویت کننده معده وبدن است
3)نعناع ضد تشنج و ضد سرفه است
4)یک فنجان چای گرم نعناع سینه را آرام می کند
5)نعناع مسکن ،‌آرام بخش و قاعده آور است
6)استفاده از نعناع درد شکم را برطرف می کند
7)نعناع درمان سرماخوردگی و آنفوانزا می باشد
8)نعناع ناراحتی های عصبی را برطرف می کند
9)برای تسکین درد دندان نعناع را دردهان گذاشته و بجوید
10)آشامیدن چای نعناع و یا عصارع نعناع خونریزی سینه را قطع می کند
11)کمپرس نعناع درد سینه و پهلو را از بین می برد
12)نعناع کرم های روده و معده را می کشد
13)برای از بین بردن سکسکه و دل بهم خوردگی و استفراغ نعناع را با انار ترش بخورید
14)نعناع ادرار را زیاد می کند
15)برای رفع قولنح و دردهای روده معده و هضم نشدن غذا چای نعناع بنوشید
16)برای از بین بردن گلو درد چای نعناع غرغره کنید
17)نعناع معرق است بنابراین تب را پائین می آورد
18)در هنگام سرماخوردگی بینی را با چای نعناع بشوئید
19)اگر بدن شما خارش درد مقدر 2 گرم اسانس نعناع را در 50 گرم وازلین ریخته ، خوب با هم مخلوط کرده و در محل خارش بمالید
اگر از بیماری رماتیسم و آرتروز رنج می برید از روغن نعناع استفاده کنید طرز استفاده از آن به این صورت است که 2 قطره روغن نعناع را با یک قاشق سوپخوری روغن بادام مخلوط کرده و محل های دردناک را با آن ماساژ دهید .
20)برای رفع سردرد از کمپرس نعناع استفاده کنید بدین ترتیب که 10قطره روغن نعناع را با یک لیوان آب سرد مخلوط کرده و در یک کاسه بریزید سپس یک پارچه که باندازه پیشانی باشد در آن فرو برده آب اضافی آنرا بگیرید و روی پیشانی و شقیقه ها بگذارید تا سردرد برطرف شود.
21)نعناع بهترین دوست کبد است . کبد را تمیز کرده وص فرا را رقیق می کند و کلسترول خون را پائین می آورد .برای این مورد چای نعناع را قبل از غذا بنوشید
22)نعناع با تمام خواصی که گفته شد اگر زیادمصرف شود سیستم گوارشی را تحریک می کند اگر شما دو تا سه فنجان چای نعناع در روز بنوشید بهتر است که بعد از دو هفته چند روزی آنرا قطع کرده و دوباره شروع کنید

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۲۲ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

بادمجان

بادمجان Eggplant
نام علمی Solanum Melongena
این گیاه که بعربی بادنجان نامیده می شود گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک .ارتفاع ساقه آن تا 70 سانتیمتر می رسد . برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است . میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، برنگهای بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می شود .
بادمجان متعلق به خانواده سیب زمینی است از زمانهای بسیار قدیم در هند کشت می شده است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است . چین از قرن نهم هجری شروع به کشت و زرع آن کرد . تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه ودر انگلستان کردند و آنرا بنام کدوی گینه ای مینامیدند .
بادمجان در تمام مدت سال وجود دارد و در آمریکا ، ایالات فلوریدا ، تگزاس ، لویزیانا و نیوجرسی بیشتر محصول بدمجان آمریکا را کشت می کنند .
خواص داروئی:
از نظر طب قدیم بادمجان گرم و خیلی خشک است . بادمجان بر خلاف آنچه که عوام اعتقاد دارند که بی بو و خاصیت است دارای خواص زیادی است . مهمترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می خواهند وزن کم کنند زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می باشد .
1)بادمجان را حتما باید بحالت کاملا رسیده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ درد و در آنهائیکه آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماریها می شود.
2)بادمجان اثر نرم کننده و مدر درد .
3)بادمجان بعلت درا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است .
4)بادمجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب روی عضو ملتهب گذاشت .
5)دانه بادمجان ایجاد یبوست می کند .
6)ریشه بادمجان و شاخه های خشک شده و برگهای آن اثر بند آورنده خون را دراست و قابض بوده و می توان در آن برای درمان احتلام بانه و انواع خونریزیها استفاده کرد.
7)بادمجان پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است .
8)خوردن بادمجان گرفتگی رگها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می درد .
9)بادمجان برطرف کننده یبوست است .
10)برگها و پوست سیاه بادمجان را اگر بجوشانند این جوشانده درمان اسهال خونی است .
11)جوشانده ریشه بادمجان درمان بیماری آسم است.
12)بادمجان مقوی معده است .
13)آب زردرنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادمجان از آن خارج می شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند.
14)اگر بادمجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد .
15) از بادمجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین در استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد بمقدر نصف این مقدر آب به آن شکر قهوه ای اضافه کنید آنرا هم بزنید و بنوشید
16)با تحقیقاتی که جدیدا روی موشهای آزمایشگاهی انجام شده نتیجه گرفته اند که بادمجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی درد . بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می باشند بهتر است که از بادمجان استفاده کنند.
بهترین طریقه پخت بادمجان آب پز کردن و یا پختن در فر است زیرا سرخ شده آن سنگین شده و برای معده های ضعیف مناسب نیست .
مضرات :
بادمجان با همه خواصی که گفته شد نباید مورد استفاده اشخاصیکه بواسیر و یا درد چشم دارند قرار گیرد زیرا بیماری آنها را تشدید می کند . اینگونه اشخاص اگر می خواهند بادمجان بخورند بهتر است آنرابا گوشت و روغن و یا سرکه بپزند و بخورند .

به صورت پخته یا سرخ شده مورد استفاده قرار میگیرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۲۱ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

پیاز

پیاز Onion
نام علمی Allium cepa
گیاه شناسی
پیاز گیاهی است دو ساله دارای برگهای توخالی و استوانه ای شکل . ساقه پیاز تا ارتفاع یک متر هم می رسد که آنهم استوانه ای و توخالی است . گلهای پیاز برنگ سفید یا بنفش بصورت چتر در انتهای ساقه دیده می شود .
پیاز انواع مختلف دارد مانند پیاز سفید ،‌پیاز بنفش ، پیاز قرمز و یا مخلوطی از قرمز و بنفش .
پیاز در حال حاضر در تمام مناطق دنیا کشت می شود ولی گفته می شود که منشاء آن از ایران و افغانستان بوده است و از آنجا به دیگر نقاط دنیا راه یافته است .
پیاز از زمانهای ماقبل تاریخ وجود داشته است . مردم مصر از آن در غذاهایشان استفاده می کرده اند .
مخصوصا در مصر پیاز در مراسم مذهبی بکار می رفته و احترام خاصی داشته است . یونانیان و رومیان نیز آنرا می شناخته و مصرف می کرده اند
خواص داروئی:
پیاز از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و دارای خواص بسیاری است که در یک مقاله نمی توان گنجانید .
1-پیاز ادرار آوری قوی است و خام و پخته آن هر دو این اثر را دارند .
2-برای رفع گاز معده از تنتور پیاز می توان ساتفاده کرد . مقدر مصرف آن 10تا 15قطره است که باید در آب حل کرده و مصرف نمود .
3-برای رفع دردهای عصبی شربت پیاز بهترین دارو است شربت پیاز به این صورت تهیه می شود :
100 گرم پیاز خام را با 400 گرم آب مخلوط کرده و بپزید تا له شود سپس 400 گرم قند روی آن بریزید و بگذارید که جوش بزند تا قند حل شود سپس آنرا صاف کنید و در یخچال قرار دهید .
4- همانوطر که گفته شد پیاز دارای انسولین گیاهی است و استفاده از آن قند خون را پائین می آورد . بیماران مبتلا به مرض قند باید حتما هر روزه از آن استفاده کنید .
5- اگر پیاز را له کنید و در زیر شکم شخصی که مبتلا به احتباس ادراری است قرار دهدی ادرار را باز می کند .
6-پیاز نیم پز برای سوختگی ها نیز موثر است .
7-پیاز خام محرک قلب است .
8-پیاز باکتری کش است .
9-پیاز تقویت کننده و نرم کننده سینه است .برای این منظور پیاز را آب پز کرده و بخورید .
10-پیاز سنگ کلیه را خرد می کند .
11- پیاز پخته ملین است .
12-برای رفع خارش چشم چند قطره آب پیاز را در چشم بچکانید .
13-برای درمان سنگینی گوش آب پیاز را در گوش بچکانید .
14-ماسک پیاز روی صورت خون را بطرف صورت می کشاند و رنگ صورت را درخشان می کند .
15-پیاز چون گرم است برای کسانیکه طبع گرم دارند مضر است و اسراف در خوردن آن موجب فراموشی و سردرد می شود .
16-پیاز لثه ها را محکم می کند .
17-پیاز کلسیم درد دندانها و استخوانها را تقویت می کند و از نرمی استخوان جلوگیری می کند .
18-پیاز معالج عفونتهای مجاری تنفسی از قبیل ورم گلو ، برنشیت ، گریپ و آسم می باشد .
19-برای رفع سموم بدن پیاز توصیه می شود .
20- برای آنکه پیاز زود هضم شود و آنهایی که معده حساس دارند بتوانند آنرا بخورند و از خواص آن استفاده کنند باید موقع پختن پیاز مقداری شکر روی آن بریزید و این عمل هضم پیاز را آسان تر خواهد کرد .
21- برای درمان اسهال از پوست پیاز استفاده کنید بدین صورت که پوست پیاز را بشوئید و در مقدری آب به مدت ده دقیقه بجوشانید ، سپس آنرا در داخل دستمالی ریخته و فشار دهید تا شیره آن گرفته شود . بعدا این شیره را با شکر شیرین کنید و روز ی چند فنجان از آن را بشوئید تا اسهال کاملا از بین برود .
22- اگر پشه یا زنبور شما را گزید فورا یک پیاز را بریده و روی محل گزیدگی بگذارید درد و خارش فورا ساکت می شود .
23- پیاز ترشی را برای از بین بردن یرقان و تقویت معده و روده و زیاد شدن اشتها مصرف می کنند .
24-اگر از بوی پیاز ناراحت می شوید می توانید بعد از خوردن پیاز برای رفع بوی آن باقلا پخته و یا گردوی پخته و یا نان سوخته بخورید .
25-تخم پیاز گرم و خشک است و برای ازدیاد نیروی جنسی مصرف می شود .
36-اگز از تخم پیاز پمادی درست کنید و روی سر ببندید از ریختن مو جلوگیری می کند .
37-حتما شنیده اید که در قدیم برای اینکه کسی از اسرار علمی سر درنیآورد آنها را با مرکب نامرئی می نوشتند و مرکب نامرئی چیزی غیر ازآب پیاز نیست .
38-در خاتمه برای اینکه بوی پیاز شما را ناراحت نکند و اشک از چشمان شما جاری نشود می توانید پیاز را زیر آب شیر پوست بگیرید یا اینکه پیاز را در داخل ظرف بزرگ آب قرار دهید و در آب آنرا پوست بکنید .

به صورت خوراکی مصرف میشود


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۲۰ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

اکالیپتوس

از برگهای اکالیپتوس برای درمان جراحات و پایین آوردن تب استفاده می گردد. مردمان استرالیا می دانستند اگر در منطقه بیابانی استرالیا به نام "آتبک" (Outpack) با بی آبی مواجه شوند، می توانند ریشه های اکالیپتوس را، که آکنده از آب است، از زمین برای رفع تشنگی بیرون بیاورند.
برگهای اکالیپتوس و روغنی که آنها تولید می کنند سبب کشتن باکتریها و رفع ناراحتیهای تنفسی افراد مبتلا به خناق، آسم و برونشیت میشود. اگر سابقه مصرف ویکس دارید، آنگاه احتمالاً خنکی و احساس سوزش ناشی از مرهم روی پوست و پاک شدن سینوس ها در اثر رایحة نعناعی و معطر را به یاد خواهید آورد. در واقع این اثرات روغن اصیل اکالیپتوس است. اکالیپتوس به انواع عطر، صابون و برخی از مواد غذایی و نوشیدنیها اضافه میشود. از این گیاه همچنین به عنوان عامل دفع حشرات نیز استفاده و به روغن شمع و افشانه های حشره کش نیز اضافه میشود. اگر به هیره ها (حشرات) و گرد و غبار آلرژی دارید، می توانید اضافه کردن چند قطره روغن اصلی اکالیپتوس به مایع شستشوی لباسهایتان را مورد توجه قرار دهید. تحقیقات اخیر مؤید این است که این گیاه دارویی تعداد هیره ها (حشرات)ی گرد و خاک را تا حد زیادی کاهش می دهد و راه تنفس شما را بازتر می کند.
اگر در خانة خود شاهد سوسک هستید، اضافه کردن چندین قطره روغن اصیل اکالیپتوس بر لباسهای مندرس و گذاشتن آنها را در کمد لباسهایتان امتحان کنید (دقت کنید لباسهای مزبور را از مواد غذایی یا ظروف دور نگهدارید). به خاطر داشته باشید که روغن اکالیپتوس فوق العاده برای انسان سمی است و در مصرف آن باید دقت کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۱۷ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(0)

آویشن

آویشن یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی و ادویه ای است . تیموس کلمه ای یونانی و به معنای شجاع می باشد و به طوری که زنان یونان باستان این گیاه را به لباس شوهرانشان که عازم جنگ بودند می دوختند . زیرا آنها معتقد بودند آویشن سبب شجاعت و در نتیجه پیروزی آنها در جنگ می شود . آویشن گیاهی است خشبی و چند ساله . منشأ آن نواجی مدیترانه گزارش شده است و در جنوب اروپا در سطوح وسیعی کشت می شود .ریشه آویشن مستقیم ، کم و بیش چوبس و انشعابهای فراوانی دارد و سافه آن مستقیم و چهار گوش است . ارتفاع این گیاه متفاوت و بین 20 تا 50 سانتی متر می باشد . برگها کوچک ، متقابل و کم وبیش نیزه ای شکل ، بدون نوک و دمبرگ ، پوشیده از کرکهای خاکستری رنگ و حاوی اسانس هستند . گلها کوچک و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه هایی که از بغل برگها خارج می شوند روی چرخه هایی مجتمع پدیدار می شوند . میوه چهار بذر به رنگ قهوه ای تیره وجود دارد . بذر آویشن بسیار ریز بوده و وزن هزار دانه آن 25/0 تا 28/0 گرم است .
قسمت دارویی :
پیکر رویشی آویشن حاوی اسانس است . از این رو دارای بویی مطبوع می باشد . پیکر رویشی در مرحله گلدهی از بیشترین مقدار اسانس برخوردار است .
خواص درمانی :
اسانس آویشن خاصیت ضد باکتری و ضد قارچی دارد . مجموعه مواد موثر آویشن خلط آور است و ار آن برای معالجه سرفه استفاده می شود .
خواص آویشن از نظر ائمه :
داروی امیر المومنین (ع) است و میفرمود که آویشن برای معده خملی می آورد مانند خمل (پرز) قطیفه و سفوف آن پیش از غذای صبح برای رطوبت مفید است

خوراکی است و به صورت جوشانده مصرف میشود.
بخور آن برای سرماخوردگی مفید میباشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۲/۴/۱۳۸۹ساعت ۰۱:۱۶ توسط لادن نوروزی دسته : نظر(1)